Dit is geen Mariaverschijning zoals
alle andere maar toch is deze door het Vaticaan erkend.
De Madonna der tranen
1953,Antonina Jannuso en Angelo Janusso traden in het huwelijk en gingen zolang bij zijn
moeder en broer inwonen, zij waren zeer arm. Onder de huwelijksgeschenken bevond zich een
Madonna van gips. Antonina was snel zwanger en voelde zich zeer gedeprimeerd in het
ouderlijk huis van haar man. Zij kreeg epilepsieaanvallen en hevige pijnen. De doktoren
schreven dit toe aan de zwangerschap en zij moest in bed blijven. Antonia neemt haar
toevlucht tot gebed. Op 29 augustus krijgt Antonia een hevige krampaanval, die langer
duurt dan normaal. Men wil de dokter gaan roepen, maar plotseling word de zieke Antonia
rustig en zegt: "De Madonna huilt". Gelijktijdig zijn alle pijnen verdwenen.
Haar tante en schoonzuster zien ook het wonder. Daarna roept men de overige familieleden,
die hetzelfde wonder waarnemen. Antonia waakt bij de Heilige Maagd en gedurende enkele
uren ziet zij het wonder, terwijl zij de tranen van de Heilige Maagd eerst met een zakdoek
en daarna met een watje afneemt. Als haar man thuiskomt, is het huis al vol met mensen.
De Heilige Maagd had bijna een hele dag geweend. Op het politiebureau houdt Maria
op met huilen. Men weet niet goed wat met het Madonnabeeldje te doen en het wordt
teruggegeven aan Angelo. Deze gaat stilletjes met het beeldje naar huis alsof het om
een misdaad gaat. Bang voor de mensenmassa legt hij het beeldje op een kussen. De Heilige
Maagd blijft huilen. De volgende ochtend in alle vroegte wacht de mensenmassa voor het
huis in de Via degli Orti di Santa Giorgio. Menige toeschouwer bracht daar zelfs de nacht
door. De politiecommissaris gaat er heen om het geschreeuw van de massa te kalmeren. Hij
gaat zelf naar binnen en ook hij ziet het beeldje, dat op het bed ligt, huilend. De
mensenmassa op straat schreeuwde hun ongeduld uit en men zet het beeldje op een tafel,
zodat allen erlangs kunnen lopen om het Mirakel waar te nemen. Onder hen was Kapelaan
Vincenzo Sapio, die als priester het wonder aanschouwde. Hij behoorde tot de orde
der "Dienaars van Maria". Het nieuws verspreidde zich over het hele eiland. Het
publiek was niet tevreden en bleef schreeuwen. Toen besloot men het beeldje op de gevel
van het huis er tegenover aan te brengen, dit huis bezat een tuin omringd door een muur.
Het volk is tevreden. Men begint luidop de rozenkrans te bidden en om wonderen te smeken.
Op dinsdag 1 september om 11 uur, houdt de Madonna op met huilen. Men had de tranen
opgevangen voor een wetenschappelijk onderzoek en ook het beeldje werd onderzocht.
Wetenschappelijk onderzoek
De tranen waren menselijke tranen, dit werd schriftelijk bevestigd en door vier doktoren
ondertekend. Ook de Pastoor is getuige en liet de doktoren op het Missaal de eed afleggen.
Het wonder werd waargenomen door duizenden personen uit alle rangen en standen. De H.
Maagd had gedurende vier dagen gehuild met kleine pauzes. De Heilige Maagd huilt omdat de
wereld niet bid.
