|
San
Nicolas (Argentinië)
Op 1 juli 1937
wordt Gladys Herminia Quiroga de Motta
geboren in San Nicolas. Een eenvoudige maar vrome vrouw waar niets
bijzonders mee aan de hand is. Ze trouwt met een metaalarbeider en
krijgt twee dochters.
Op 25
september 1983 verschijnt OLV, in San Nicolas (Argentinië) op een
plaats die Campito wordt genoemd, aan
Gladys. De verschijning werd voorafgegaan door een fenomeen dat
zich de dag voor de verschijningen in haar slaapkamer voordeed.
Een rozenkrans,
die aan de muur hangt in de slaap kamer, begon licht te geven en er
kwamen lichtflitsen (als kleine bliksems) uit de rozenkrans. Een
voorteken dat een heel bijzondere periode inluidde.
Gladys beschrijft
de verschijning als OLV van de Rozenkrans, die in de kathedrale kerk
wordt vereerd. Tijdens deze eerste verschijning roept OLV op tot gebed
en boete.
Op 7 oktober
vraagt OLV om een heiligdom te bouwen. Zij onderstreept dit verzoek met
de volgende boodschap:
“Ik
ben de patrones van deze streek. Brengt mijn rechten tot gelding. Ik wil
dichtbij jullie wonen. Het water is een zegening”.
Op 17 november
besprenkelt Gladys de verschijning met wijwater. St Bernadette
(14-02-1858 Lourdes) en Vicka (26-06-1981 Medjugorje) deden
hetzelfde. De reactie van OLV was identiek. Ook deze keer
glimlacht ze naar de zieneres.
Op 19 november
vertelt OLV aan Gladys wat haar taak/opdracht is.
“Jij zal een
brug zijn voor de eenheid en eensgezindheid. Maak mijn woorden aan de
mensen bekend”.
Op 22 november
zegt OLV dat zij spoedig vlakbij de mensen komt wonen. Ze refereert
hiermee aan haar wens dat er een kapel gebouwd zal worden.
Op 24
november geeft OLV
de plaats op Campito aan waar de kapel gebouwd moet worden met de
woorden:
“Op deze plaats
wil ik wonen”.
De twee daarop
volgende dagen brengt OLV de volgende boodschappen aan Gladys.
25 november:
“De
Heilige Geest zal jou leiden. Je moet gehoorzamen. Ik kies de plaats uit
van mijn woning. Alles is in jullie handen”.
26
november:
“Het
is mijn verlangen te midden van jullie te wonen en jullie te overstelpen
met zegeningen, vrede en
vreugde, en jullie dichter bij de Heer onze God te brengen”.
Op 27 november
(de dag ter ere van San Nicolas) vindt Gladys een madonnabeeld
terug dat door een onbekende in de klokkentoren van de kerk was gezet en
compleet vergeten. OLV verschijnt en zegt:
“Ze hadden me
vergeten maar hier ben ik weer. Zet me hier maar neer. Wees niet
treurig. Ik zal binnenkort daarginds zijn. Ik wil wonen aan de oevers
van de Parana. Blijf standvastig, wordt niet bevreesd”.
De boodschappen
die bestemd zijn voor de mensheid zijn
vanaf 17 november 1983 opgetekend. De eerste boodschap krijgt Gladys van
Jezus zelf.
Bovennatuurlijke
fenomen:
Vanaf het begin
van de verschijningen openbaren zich diverse boven natuurlijke fenomen
aan Gladys. Zo vertoont ze regelmatig automatisch schrift en ontvangt ze
stigmata (zie foto)

Over deze
stigmata schrijft pater Perez in zijn rapport aan het Bisdom het volgende:
Gladys accepteert het lichamelijke en morele lijden sinds ze beseft dat het lijden noodzakelijk
is voor de vervulling van Gods plannen. Ze begrijpt het geheel en de laatste maanden is haar stilzwijgen
hierdoor nog sterker geworden. Ze leert om teruggetrokken in haar huis te leven zonder in de publiciteit
te willen staan. Ze richt zich meer op het innerlijke contact en de communicatie met Onze Heer en dit
maakt haar stiller naar buiten toe. Ik denk dat ze is geroepen om te leven met de grote pijnen van
toe- gewijdheid en passie.
De
Boodschappen:
OLV geeft Gladys
vele boodschappen waarvan hieronder een aantal zijn beschreven.
17-11-1983
“Verheugt
u in Mij, mijn geliefde kinderen, dagen van het hoogste geluk wacht
jullie”.
28-11-1983
“Hij
luistert naar jullie smeekbeden, maar luistert op jullie beurt naar de
zijne, handelend als goede christenen en luisterend naar zijn Woord. Sta
niet toe dat hij tevergeefs zijn Calvarie heeft verduurd en vervolgens zijn dood. Nu Hij is
opgestaan uit de dood, verlangt Hij ernaar dat jullie het eeuwig leven
zult bezitten. Weet uw kruis te dragen. Aanvaardt het, zoals Hij het
heeft aanvaard”.
01-12-1983
“Wat
ge gezaaid hebt, zult ge ook oogsten. Hetzelfde zal gelden voor wat de
Heer gebiedt. Verliest geen tijd, want de nacht is nabij. Weet gebruik
te maken van uw tijd, zolang het dag is. Ik wil jullie voor mijn zaak
zien werken. Glorie aan God”.
07-11-1984
“Mijn
kinderen, ik wil harten die trouw zijn en sterk, die beslist niet
sidderen van vrees, die zich toewijden, verlangend dat de Heer hen zal
doen leven in Hem”.
07-12-1984
“Mijn
veel geliefde kinderen, wanneer de harten gaan veranderen, zoals jullie
harten veranderd zijn, dan is dat het werk van de Heer, die jullie de
gave van geloof heeft geschonken. Aan jullie de taak,dat geloof te doen
toenemen, omdat Christus sein Geest geeft aan diegenen die Hem zijn
toegewijd. Amen. Amen.
21-09-1986
“Moge
de toewijding de band zijn tussen jullie hart en het mijne”.
30-05-1987
“Mijn
dochter, wel heel weinig talrijk zijn zij die de belangrijkheid
onderscheiden van dit moment voor de mensheid. Daarom vraag ik mijn
geliefde kinderen: beleeft deze tijd van genade, beleeft die ten volle,
en je zult niet behoeven te vrezen voor de nacht. Glorie voor de
Heer”.
06-06-1987
“Mijn
dochter, op dit ogenblik is het gebed uitermate noodzakelijk. Op deze
dag (die dag bad de Paus
voor de televisie de Rozenkrans) zal
de heer luisteren naar de zeer heilige Rozenkrans alsof het mijn stem
was. Gebed dat is het wat ik vraag, en ik vraag dat aan alle volkeren.
Het gebed moet geboren worden in een hart dat daarvoor goed is
toebereid. Het moet veelvuldig zijn en met liefde gebeden worden.
Verwaarloost het niet. Het is het wapen dat de vijand zal overwinnen”.
08-06-1987
“Mijn
dochter, bidden jullie er allen voor tijdens deze novene, dat de mensen
honger gevoelen naar God. Als dat niet gebeurt, zal de mensheid hopeloos
de weg kwijtraken. Er bestaat voor de mens slechts een mogelijkheid om
zich te redden: dat hij zich voedt met God. Het lijden en de zondigheid
van de wereld komen voort uit een tekort aan hoop en Godsvertrouwen. De
wereld leeft in duisternis, omdat ze het licht niet wil zien. Geloofd
zij de Allerhoogste”.
15-09-1987
“Bid,
mijn dochter, opdat de smarten welke mijn hart voelt, verlicht zullen
worden”.
21-09-1987
“De
jonge mensen lopen op een trieste manier hun ongeluk tegemoet, nl. door
een gemakkelijk leventje en door drugs. Dit is de film die door de boze
wordt vertoond met het oog op jonge mensen: een bonte schakering van
zonden van allerlei soort scheidt hen meer en meer van God. Zij zouden
alleen maar hun blik moeten richten op de Moeder van God, ook hun
moeder, en zij zou hen naar God leiden. Laten zij doordringen in het
hart van hun Moeder, om de stem te horen van de Heer. Ik verberg mij
niet voor hen. Laat niemand zich aan mij onttrekken. Amen. Leest Lk
12:29-32”.
24-09-1987
“Wat
zijn zij talrijk die zich niet aan mij overgeven, al hebben zij zich aan
mij toegewijd. Zij blijven vreemd aan wat ik van hen vraag. Zij bidden
niet. Het ontbreekt hun aan naastenliefde en nederigheid..”
25-09-1987
“Mijn
zeer geliefde dochter, het is nu vier jaar geleden dat ik begonnen ben
met jou te begeleiden. Hier open ik mijn hart. Hier zegen ik, troost ik,
en bied ik aan de gehele mensheid de liefde van mijn Zoon aan. Op deze
grond door God gekozen wil ik wonen, van hieruit zal ik elk van mijn
kinderen overstelpen met liefde”.
27-09-1987
“Mijn
dochter, Christus is het die bemint, Christus is het die vraagt,
Christus is het die wacht tot Hij kan handelen in de harten, voor hen
ten goede. Gezegend zij de Heer die wil dat zijn volk zich bekeert”.
20-10-1987
“Nooit
vergeet ik mijn kinderen, en op deze plaats zullen zij van mij als
Moeder antwoord krijgen. Hier zal het open veld plaats maken voor het
heiligdom waar ik, Maria, levend aanwezig zal zijn. Jullie zullen mij
niet zien, maar mijn hart bonst van liefde voor mijn kinderen, van wie
ik zoveel houd. Dit grote huis zal mijn
kinderen weer bijeenbrengen. Het zal de kudde tot eenheid maken
en haar zuiveren”.
23-11-1987
“Mijn
lieve kinderen, geeft mij het bewijs van je liefde door je toe te wijden
aan mijn hart. Antwoordt op het beroep dat ik op jullie doe en ge zult
zien met welk een tederheid ik jullie zal leiden. Amen Amen”.
25-11-1987
“Mijn
dochter, op iedere vijfentwintigste van de maand komen jullie in
toenemend aantal hierheen. Mijn handelen als moeder heeft zijn weerslag
op mijn kinderen. De genade van
God is hier aanwezig en uit zich door zijn Moeder. Gods liefde laat zich
gevoelen door zijn Moeder. Zijn goddelijke barmhartigheid brengt hij
hier tot uitdrukking”.
05-12-1987
“Mijn
lieve kinderen, de zoetste drank die jullie kunnen drinken, is het woord
van mijn Zoon. Ik breng dat binnen het bereik van jullie allen. Laat de
ziel zich geheel wijden aan God en in Hem opgaan; laat de ziel zich
geheel op God verlaten. Geprezen zij Hij! Leest Jes. 52-6
25-01-1988
Op deze dag
vertelt OLV over haar leven:
“Op
die dag dat ik de blijde boodschap ontving, heb ik een vreugde ervaren
welke ongekend en weergaloos was. Ik begreep het wel niet, maar toch kon
ik door mijn vreugde onmiddellijk het JA uitspreken. Met kerstmis zijn
Jozef en ik, na lange uren te hebben besteed aan het zoeken naar een
schuilplaats, aangekomen bij die stal en daar, in die zo koude nacht,
werd Jezus geboren, in heel armoedige omstandigheden, maar verwarmd
door mijn moederlijke warmte. Mijn Zoon heeft mij geheel vervuld
van vreugde, van het ogenblik af dat zijn komst mij werd aangezegd, en
Hij vervult mij ook nu met vreugde, door mij toe te staan op deze dag
dichtbij Hem te zijn, te einde de zielen op te roepen tot bekering”.
27-01-1988
“Alles
op zijn tijd: er is een tijd voor droefheid en een tijd voor vreugde. Er
is een tijd dat men van elkaar verwijderd is en een tijd dat men elkaar
terugziet”.
08-02-1988
“Mijn
dochter, ik ben op zoek naar mijn kinderen: arme zowel als rijke,
gelovige zowel als ongelovige. Ze zijn allemaal kinderen van mij. Ik heb
hen als erfdeel gekregen aan de voet van het kruis van Christus. Daarom
heb ik aan hen allen gevraagd nederig van hart te zijn, teneinde aan de
Heer te behagen. De nederigheid is kostbaar in Gods oog. De nederigheid
staat het de mens toe zich heel klein te voelen en te verlangen naar
Gods nabijheid. Door de nederigheid zullen jullie, mijn lieve kinderen,
de glorie van de Heer verdienen. Gezegend zij Hij. Mogen al jullie
broeders weten, hoezeer hun Moeder hen bemint. Leest Kol 3:12”.
De
visie van de Kerk:
Naar
aanleiding van de gebeurtenissen in San Nicolas, is op last van de
Bisschop , Mgr Domenico Salvador Castagna,, een commissie benoemd die de
verschijningen op spiritueel gebied onderzocht hebben. Een ander team
bestaand uit medici, psychiaters en psychologen hebben tevens onderzoek
gedaan. Beide teams hebben in 1986 al reeds hun bevindingen openbaar
gemaakt. Hun conclusies waren positief. Er was in de boodschappen geen
fout op leerstellig gebied te ontdekken en ook kwamen bij Gladys geen
pathologische verschijnselen voor die op mogelijke hallucinaties konden
wijzen.
De
Bisschop heeft de verantwoording voor de grote stroom pelgrims op zich
genomen.. Een officiële goedkeuring door de Heilige Stoel is de
volgende stap. Paus Johannes Paulus II heeft tijdens zijn bezoek aan
Argentinië uitvoerig met de bisschop gesproken over de verschijningen.
Het
onderzoek:
Naar
aanleiding van het onderzoek ingesteld door de bisschop zijn een aantal
bevindingen gepubliceerd.
Over
de stigmata:
De verklaring van pater
Perez:
De eerste lichamelijke tekenen die Gladys ervoer,
waren deze die bekend zijn onder de naam inwendige stigmata. Deze zijn niet
direct aan de buitenkant waar te nemen. Het zijn geen bloedende wonden maar eenvoudige inwendige
verkleuringen/veranderingen onderhuids die irritatie en pijn veroorzaken. De
uit- wendige tekenen zijn later verschenen.
Dr. Pellicciotta
beschrijft de stigmata als volgt:
Het
begint met een onderhuidse branderige tekenen op het voorhoofd die zich manifesteren
als lijnen. De pijnen waarmee dit gepaard gaat (zware hoofdpijn) heeft hij
geprobeerd te onderdrukken met pijnstillers. de pijnen bleven en
verminderden niet. De stigmata zijn op het hoofd begonnen. Later werden
verkleuringen waargenomen in de polsen daar waar de mediale zenuw zit. Er
zitten drie zenuwen in de arm, de cubitale de radiale en de mediale zenuw.
Wanneer
de mediale zenuw wordt beschadigd trekken de duimen naar binnen en opent
zich de huid en begint te bloeden. Wanneer een van de zenuwen wordt
geraakt/beschadigd is het normaal gesproken niet mogelijk om nog op enige
wijze te bewegen. Op en voorafgaand aan specifieke feestdagen herhaald het
proces zich. Het is onmogelijk om deze fenomenen op wetenschappelijke
wijze te verklaren. De fenomenen zijn als zijnde bovennatuurlijk te
noemen.
Getuigenissen:
Zuster
Martha, van de dochters van Onze Vrouwe van de Rozenkrans van San
Nicolas, verklaarde het volgende: Gladys is een respectvolle vrouw, ze spreekt weinig en als
ze spreekt, doet ze dit vol warmte. God heeft haar voorbereid vanaf het begin.
Pater Perez zegt over Gladys:
Ze is een eenvoudige vrouw, bescheiden van aard, ze heeft een groot gevoel voor
rechtvaardigheid.
Ze is lichamelijk en psychisch volledig gezond en vertoont geen kenmerken van instabiliteit
(zoals de onderzoekende medici hebben vastgesteld).
Ze is een vrouw met een missie. Een taak om als brug, naar de Natie, tussen haar zoon en het volk, te fungeren zoals OLV reeds
eerder verteld heeft.Ze treedt niet expliciet op de voorgrond en is gereserveerd. Ze geeft de boodschappen die ze ontvangt
door aan de kerk. Haar missie stopt na het doorgeven van de bood-
schappen en gaat niet verder dan strikt
noodzakelijk.
De officiële goedkeuring van de verschijningen laat net als in Betania op zich wachten omdat de
verschijningen nog niet afgelopen zijn.
De
vruchten van de verschijningen:
De
goede vruchten die de verschijningen in San Nicolas voortbrengen zijn
talrijk. Wonderbaarlijke genezingen, bekeringen en tekenen in de zon
zijn gemeld.
|