De verschijningen van de Moeder van de Hoop

17 januari 1871

Het is tijdens de oorlog van 1870 met Duitsland. Frankrijk is er slecht aan toe. De Duitsers rukken op naar Laval. In het dorpje Pontmain, 30 km ten Noorden van Laval, werkt een boer nog wat in de schuur met zijn zoontjes Eugène en Joseph,12 en 10 jaar oud. Het is al donker. Eugène gaat even naar buiten, om te zien hoe laat het is op de kerkklok. Het is half 6. Hij kijkt nog wat naar de sterren en bemerkt een heel stuk aan de hemel zonder sterren. Plotseling ziet hij daar boven het huis van Guidecoq, in het midden van het dak, een prachtige Dame. Ze kijkt naar hem met een uitdrukking van fijngevoelige goedheid en tederheid. Op zijn geroep komen Joseph en later ook vader naar buiten. Joseph ziet de Dame ook. Zij heeft een lang blauw kleed aan, bezaaid met sterren van goud; een zwarte sluier en een gouden kroon van  20 cm breed, waarover in het midden een rode streep. Zij draagt ook blauwe schoenen en de handen zijn iets zijwaarts uitgestrekt. De Heilige Maagd glimlacht voortdurend en blijft onbeweeglijk stil, tot ongeveer 9 uur. Dan zijn de kinderen, parochianen en de pastoor allen toegestroomd. Pastoor Guérin begin met zijn parochianen te bidden en natuurlijk is het eerste gebed: de Rozenkrans. Op dat ogenblik wordt de Dame groter en de sterren vermenigvuldigen zich op haar kleed. Onder Haar voeten ontrolt zich een verlichte banderol. De pastoor zet het Magnificat in. Er verschijnen nu gouden letters op de banderol, èèn voor èèn, alsof ze door een onzichtbare hand worden geschreven. De kinderen maken letter voor letter bekend, de tekst luidt:
MAAR BIDT TOCH MIJN KINDEREN
Dan zegt de pastoor: "wij moeten de Heilige Maagd bidden, haar wil bekend maken" en men bidt de litanie van de Heilige Maagd. Nu verschijnen op dezelfde wijze de woorden:
GOD ZAL U NA KORTE TIJD VERHOREN
Het vierde gebed is het "Inviolata". Men komt bij de woorden "O Mater Alma, Christi Carissima" en tegelijkertijd verschijnen de woorden:
MIJN ZOON STAAT VOOR U OPEN
Het zesde gebed is: "Moeder van de Hoop". Dit is een traditioneel lied in Pontmain, dat men graag met kracht zong: "Moeder van de Hoop, deze naam zo lief- lijk, bescherm ons Frankrijk. Bidt. bidt voor ons". Dan wordt de glimlach van de Heilige Maagd zo stralend. Zij heft de handen ter hoogte van de schouders, terwijl zij even op het kleine rode kruisje wijst, dat zij op haar hart draagt. Het zevende gebed is: "Mijn zoete Jezus" en dit is het moment, waarop vergiffenis geschonken wordt aan de berouwvolle harten als men met het "Parce Domine" begint. Er komt een uitdrukking van "lijden" op het gezicht van de Heilige Maagd. Er vormt zich een kruisbeeld, dat Zij met beide handen vastpakt. Het kruis en de Christus zijn Rood. Bovenop het kruisbeeld is een kleine witte balk, waarop met letters van bloed: "Jezus Christus". Onderhand heeft de diepe droefheid van Maria zich uitgestrekt over de menigte. Een ster maakt zich los van het firmament en steekt de vier kaarsen aan, die zich rond de Heilige Maagd bevinden. Zij heeft Haar ogen op het Kruis gevestigd. Als de pastoor dan het "Avé Maris Stella" doet klinken, verdwijnt het Kruis en neemt Maria weer de houding aan van het begin. Twee kleine witte kruisjes staan nu als ingeplant op haar schouders. De pastoor nodigt de mensen uit om het avondgebed te bidden. Langzaam komt nu een witte sluier omhoog, die de verschijning bedekt en tenslotte is alles verdwenen. De Duitse troepen trekken zich 20 km. terug en op 20 januari trekt generaal van Schmidt zich definitief terug en op de 28e wordt de vrede getekend, dit is elf dagen na de verschijning.