Pompeii

(Koningin van de Rozenkrans)

Pompeii ligt aan de voet van de Vulkaan de Vesuvius, nabij Napels, en is het meest bekend om de opgravingen van de oude Romeinse stad.

Pompeii is het werk van God, de tempel van de Geest, een plaats van bekering en van verzoening, van genade en gebed, van spiritualiteit en heiligheid. Het is de stad waar Maria wordt vereerd als de Maagd van de Rozenkrans. Haar school van miljoenen pelgrims leren te luisteren naar de woorden van Haar zoon Jezus Christus en geven hen de zin van het leven.

Pompeii is het geschenk van Bartolo Longo’s liefde, een man die het leven liefhad, een heilige promotor, die vervuld van een bijzondere toewijding tot Maria, zijn leven in dienst heeft gesteld van het evangelie, door het bouwen van een stad van liefde.

Pompeii is een workshop van zaamhorigheid en menselijke promotie. Duizenden jongens en meisjes, afkomstig uit gezinnen die het slachtoffer zijn van de sociale moeilijkheden,zijn welkom geheten en hebben hun menselijke waardigheid teruggekregen. 

Pompeii is een kruispunt van mensen , culturen en nationaliteiten.Het is een ontmoetingsplaats voor mensen die dorsten naar God en verlangen naar erkenning en gerechtigheid, naar hoop en vrede.
Het is de poort naar de eeuwigheid, een projectie van de mensheid in het heilsplan van God.
Het is een stad op de berg die aangeeft aan alle mensen van goede wil, dat zij geleid door Maria de stad van God, het Heilige Jeruzalem, kunnen bereiken.

de stichter:

Bartolo Longo werd geboren in Latiano (BR) op 10 februari 1841. In 1863 kwam hij naar Napels om zijn rechtenstudie af te maken. Na enige jaren betrad hij de wereld van het spiritisme en liet alles wat katholiek was achter zich. Het was dankzij professor Vincenzo Pepe en pater dominicaan Alberto Radente, dat hij terugkeerde op het goede pad. Hij bekering was volledig en hij wierp zich volledig op het geloof en vrijwilligerswerk.

Het was dankzij Catharina Volpicelli (zalig verklaard 29 arpil 2001) dat hij in 1872 terecht kwam in de vallei  van Pompei. Op een dag was hij aan het wandelen toen hij rond het middaguur de klokken hoorde luiden, sprak een vrouwenstem  tot hem en zei: "Als je de rozenkrans zult verspreiden, zul je gered worden"

Hij begreep zijn roeping en nam zich voor de vallei niet te verlaten zonder aan de stem gehoor te hebben gegeven.
Hij begon met het onderwijzen van de Cathechismus aan de boeren en herstelde de kleine parochiekerk van de "Heilige verlosser", welke dateerde uit het jaar 1000ad. Na overleg met de Bisschop van Nola, besloot hij een nieuwe kerk te bouwen die gewijd werd aan "Onze Lieve Vrouwe van de Rozenkrans".
Op 13 november 1875 kwam het beroemde schilderij van "de Maagd van de Rozenkrans" aan in Pompeii. vanuit napels en later ook vanuit de hele wereld werden donaties gedaan voor de bouw van de nieuwe kerk.
Op 8 mei 1876 werd de eerste steen van de kerk gelegd.. 

In 1877 schreef hij de beoefening van "de 15 zaterdagen". Twee jaar later werd hij wonderbaarlijk genezen van een dodelijke ziekte dankzij het noveengebed van de "Impretation", door hemzelf gecomponeerd.

Dit gebed is uitgegeven in 900 edities en 22 talen.
Op 14 oktober 1883 waren bijna 20000 pelgrims samengekomen om voor de eerste keer de Petition to the Virgin of the Rosary samen te bidden, ten einde steun te vragen voor de Encykliek Supremi Apostolatus Officio, die was uitgegeven door Paus Leo XIII, welke het rozenkransgebed aanwees als remedie tegen het kwaad in de maatschappij.

Met de bouw van de nieuwe kerk kwam ook welvaart naar Pompeii. Rondom de bouwplaats werden huizen gebouwd.
Deze huizen waren het eerste voorbeeld van sociale woningbouw in de wereld. Er werd een spoorweg aangelegd, een klein ziekenhuis en een meteorologisch en seismologisch instituut gebouwd.
In 1887 stichtte hij een weeshuis voor meisjes, een van de eerste werken tbv van de minderbedeelden.
Een paar jaar later werd de nieuwe kerk gewijd door Kardinaal Rafaele Monaco de Valletta.

Het Heiligdom van Pompeii kreeg steeds grotere bekendheid en mensen van allerlei pluimage kwamen voor een evenzo grote diversiteit aan vragen en gebeden.

Zelfs gevangenen richtten zich tot bartolongo met het verzoek of er tijdens hun detentie voor hun kinderen gezorgd kon worden. In 1982 werd de hospice voor de zonen van gevangenen gesticht. De bouw hiervan was gereed in 1907 en werd geleid door de Broeders van de heilige Johannes Baptist de la Salle. De eerste jongen die werd verwelkomd werd later priester.

Hij was het die ook de dochters van gevangenen onderdak bood. de zorg werd toevertrouwd aan de zusters dominicanessen ( dochters van de Heilige Rozenkrans van Pompeii).

In 1901 werd de facade van de basiliek,gerealiseerd dankzij de bijdrage van over de gehele wereld, ingewijd.
De facade werd gewijd aan de wereldwijde vrede.
Op 5 oktober 1926 overleed Bartolo Longo op 85 jarige leeftijd.

Op 26 oktober 1980 werd hij door Paus johannes Paulus II zaligverklaard.

Onze lieve Vrouwe van Pompeii

Het ikoon van de Heilige Maagd van de Rozenkrans van Pompeii (120 x 100 cm) is een beeltenis van Maria op de troon met het kindje Jezus op haar Arm. Aan haar voeten knielen de HH Dominicus en Catherina van Siena. Maria overhandigd Catharina van Siena een rozenkrans, terwijl het kindje Jezus dat aan Dominicus doet.

Het ikoon werd geschonken aan Z. Bartolo Longo door zuster Maria Concetta van het klooster Rosariello in Napels. Zij had het in bewaring gekregen van pater Alberto radente.
Op 13 november 1875 werd het naar Pompeii gebracht door Angelo Tortora. Op deze datum wordt sinds het arriveren in  Pompeii het ikoon op het hoofdaltaar geplaatst zodat pelgrims het kunnen kussen en al hun  vragen en verzoeken bij OLV kunnen brengen.

Bij aankomst in Pompeii bleek dat het schilderij gerestaureerd diende te worden. 
De landschapsschilder Guglielmo Galella werd hiermee belast. Op 13 februari 1876 werd het voor het eerst getoond aan de gelovigen. Diezelfde dag gebeurde er in napels het eerste wonder op voor spraak van Maria. 
De 12 jarige Clorinda Lucarelli, door de doktoren als ongeneeslijk verklaard, was volledig genezen van epileptische aanvallen. Ook zou aan haar Maria verschenen zijn.
Het schilderij werd later verder gerestaureerd door de napolitaanse schilder Federico Maldarelli.
Een wetenschappelijk onderzoek en professionele restauratie, door het Pauselijk instituut belast hiermee, bracht de originele kleuren naar boven zoals deze waren schilderd door de oorspronkelijke schilder,Luca Giordano.
In dat zelfde jaar werd OLV van Pompeii in de St Pieters basiliek, door Paus Paulus VI, gekroond.
Voor het terugkeerde naar Pompeii, bleef het ikoon een aantal dagen in Napels waar het in de Kathedraal door duizenden werd vereerd. 

In 2002 werd op verzoek van paus Johannes Paulus II het ikoon tijdelijk naar Rome gebracht. 
Vlak naast het ikoon ondertekende hij de brief Rosarium Virginis Mariae, waarin de vijf nieuwe mysteries van het licht werden bekend gesteld. In 2003 ging Paus Johannes II naar Pompeii naar het ikoon dat hij zeer lief had.

In 2008 bracht Paus Benedictus XVI  in navolging van Johannes Paulus II een bezoek aan Pompeii waar hij Maria een gouden roos aanbood.


Bron: officiele website van pompeii