Een Novice als alle andere

Catherina begint als novice aan een nieuwe etappe in haar leven als Dochter der Liefde. Vier dagen na haar aankomst in het seminarie had de overbrenging plaats van het lichaam van de heilige Vincentius, vanuit de Kathedraal Notre Dame naar de kapel van de Lazaristen aan de Rue de Sevrès, dichtbij Rue du Bac, te Parijs.

In de namiddag van Zondag 25 april werd de reliekschrijn gedragen door dertig priesters van de Missie, gevolgd door een talrijke menigte: priesters, burgelijke en religieuze overheden, armen, het volk van Parijs; de processie is een triomf ter ere van Vincentius. Achthonderd Dochters der Liefde gaan aan de stoet vooraf, onder hen Catherina, het hart vervuld met  blijdschap. " Ik was gelukkig, het leek me alsof ik niet meer op de aarde was", zou zij later schrijven.

De zusters kwamen dagelijks bidden in de kapel van de Priesters van de Missie. "Ik had zoveel moeite om de kapel van Saint Lazare te verlaten...Maar ik vond de heilige Vincentius terug, of minstens zijn hart, waar hij mij verscheen iedere keer als ik kwam. Ik had de troost hem te zien boven de kleine schrijn in de kapel van de Zusters. Hij verscheen mij drie keer op een andere manier, drie dagen achtereen: In blanke vleeskleur, dat kondigd aan de vrede, de rust, de onschuld en de eendracht; en dan vuurrood, hetgeen de naastenliefde moet doen ontvlammen in de harten; en tenslotte heb ik gezien donkerrood, hetgeen droefheid in het hart bracht, deze droefheid had betrekking op de verandering van de regering." (drie maanden later werd koning Karel de tiende afgezet, en Frankrijk werd overgeleverd aan de gruweldaden van de revolutie)

Zuster Catherina bespreekt deze feiten met haar biechtvader en deze beluisterd sceptisch naar het verhaal. Hij zet haar er toe aan om rustig en nederig haar noviciaat voort te zetten. Zij is net als alle andere novicen, en toch zal zij later schrijven:" Ik was bevoorrecht door een grote genade, dat was, dat ik O.L.Heer zag in het Heilig Sacrament. Ik heb hem heel mijn seminarietijd gezien....behalve op de dagen dat ik twijfelde...." Heel bescheiden, was zij gewoon zuster onder de zusters.

"De nederigheid van de goede dorpsmeisjes maakt dat zij zonder eerzucht zijn", zei de heilige Vincentius. Zij zijn tevreden met wat God hun heeft gegeven, zij verlangen noch naar rijkdom, noch naar meer dan zij hebben, en hij voegde er aan toe:" Een van de voornaamste deugden van de Zusters der Liefde, en die zij moeten navolgen in die goede meisjes van het platte land, dat is de heilige gehoorzaamheid."