databank van bedevaartplaatsen wereldwijd

 

 

 

TERESA NEUMANN 


Teresa Neumann werd geboren op 8 april 1898, in Konnersreuth, in noord-oost Beieren. Zij was de oudste van tien kinderen. Haar ouders bezaten een kleine boerderij waar ze maar moeilijk van konden leven. Haar vader had een bijbaan, als keermaker om het inkomen aan t e vullen. De familie Neumann waren vrome en goed gelovige Rooms-Katholieken. 
Hoewel Teresa een goede Katholieke scholing onderging was daar aanvankelijk weinig van te merken. Ze was een rustige persoon waar men weinig aan merkte. Zij was kalm, gedroeg zich goed. Zij had een geweldige liefde voor de natuur in alle zijn vormen en genoot op de boerderij van het gezelschap van de dieren. Teresa was sterk en gezond en een geweldige hulp voor haar ouders. Dit werd van belang toen haar vader opgeroepen werd om in het leger te gaan (tijdens de 1e wereldoorlog). 


Zij deed ook meest van het boeren werk. Teresa vond niets te moeilijk, en genoot van het zware boerenwerk.
Toen op en dag bij de buren brand uitbrak, stond ze op een kruk, twee uur aaneengesloten emmers met water door te geven om de brand te helpen blussen. 

Uiteindelijk stortte ze in van oververmoeidheid. Aan de val hield ze een gedeeltelijke verlamming over en leed ze aan chronische krampen in haar been. Ze werd naar diverse doktoren gestuurd maar geen van hen kon haar lijden verlichten. 

Teresa was sterk van geest en zette door. Ze gaf zich niet gewonnen en probeerde net zoveel te doen als voor haar handicap. Dit kwam haar duur te staan toen ze op een dag van de trap in de kelder viel. Hierdoor werd ze blind en was ze aan bed gekluisterd. Hierdoor kreeg ze last van doorliggen en mergelde haar lichaam uit tot haar botten zichtbaar waren. Ze voelde zich tot een grote last voor haar familie. Ze offerde zichzelf op ten behoeve van het Heilige Hart van Jezus en ten behoeve van de zondaars en hun bekering. In deze toestand van gebed en bed verbleef ze een aantal jaar.

Hoewel Teresa Neumann genoemd was naar St Teresa van Avila, was zij bijzonder toegewijd aan Therese van Lisieux, de Kleine bloem, die in het zelfde jaar dat Teresa Neumann geboren was, overleed. Op de dag van de zaligverklaring van Therese van Lisieux, op Zondag 29 april 1923, op het moment dat de Paus de Franse non in Rome zalig verklaarde, verkreeg Teresa Neumann haar gezichtsvermogen volledig terug. 
Toen op 17 mei 1925 Therese van Lisieux heilig verklaard werd, had Terese Neumann een dialoog met de Heilige Therese van lLisieux.

In het gesprek dat ze had vroeg de Heilige Therese, of ze volledig wild genezen. Teresa antwoordde dat datgeen wat God wild zou gebeuren. De Heilige Therese antwoordde dat ze vanuit de hemel zou helpen maar dat haar lijden in de toekomst nog groter zou worden.
Toen het gesprek was beeindigd stond Teresa op van haar bed en voelde dat al haar klachten waren verdwenen. Ze voelde zich volledig genezen. De doktoren die haar onderzochten stonden voor een groot raadsel en verklaarde dat het een wonderbaarlijke onmogelijke genezing was geweest. 

Op vrijdag, 05 maart 1926, voelde Teresa zich niet goed en was genoodzaakt bed te houden. Ze kreeg en visioen. In dit visioen zag ze Jezus en drie van zijn apostelen op de Olijfberg. Toen het visioen voorbij was, merkte ze op dat ze bloedde uit een wond in haar zijde. Ze verborg de wond voor haar ouders en waste haar nachtkleding en het beddegoed, zodat niemand het merkte.


Echter de volgende vrijdag, 12 maart, kreeg Teresa opnieuw een visioen. Deze keer was een van haar zusters in de kamer aanwezig. Terwijl Teresa in extase was, ging de wond opnieuw open en bloedde.
Gedurende het visioen zag Teresa, Jezus, na het bevel van Pontius Pilates aan de zuil geketend en gegesled worden door de soldaten.

Op 19 maart kreeg het visioen zijn vervolg. Ze zag dat de Romeinse soldaten een kroon van doornen, wreed, op het hoofd van Jezus plaatsten. 
Op 26 maart ontving Teresa de eerste van de nagel wonden in haar hand. Haar hand en haar zijde bloedde zo overvloedig dat haar zuster het niet langer geheim kon houden voor haar ouders.

Gedurende het visioen op deze dag zag Teresa het enorme lijden van Onze Heer. Ze zag hem het kruis dragen op zijn weg naar Calvarie. 
Rond middernacht, op Witte Donderdag in 1926, raakte Teresa opnieuw in extase en onderging het volledige lijden van Jezus. Ze ervoer de gebeurtenissen van het verraad in de "Hof van Getsehmaneh" tot het sterven van Jezus aan het kruis op Goede vrijdag. Wonden rond haar gelaat en over haar hele lichaam verschenen. Haar hoofd was bebloed door de wonden van de doornenkroon, haar lichaam door de geselingen en haar handen en voeten vertoonden wonden van doorboring door nagels. 

De parochie priester werd ontboden en herkende datgene wat hij waarnam direct. 
Door de wonden en het bloed verlies wist niemand of Teresa deze goddelijke ervaring zou overleven. De parochie priester trof voorbereidingen om Teresa de laatste sacramenten toe te dienen. Toen het 3 uur werd, het tijdstip dat Jezus zijn geest in de handen van Zijn Vader beval, viel Teresa levenloos achterover op haar bed. Binnen een uur was de toestand van Teresa weer normaal. Haar wonden begonnen te helen. Ze werd gewassen en haar kleren werden verschoond. Ondanks dat de extase voorbij waren, leed Teresa nog de vreselijke pijnen van de nagels in haar handen en de speer in haar zijde.

Dit lijden herhaalde zich bijna elke vrijdag, gedurende het gehele verdere leven van Teresa. Haar leven stond in het teken van het delen in het lijden van "de Heer" ten behoeve van de genade en vergiffenis voor de zonden van de mensen.


Honderden mensen waren getuige van "de Passie van het kruis".Onder hen waren vele wetenschappers vanuit de Rooms-katholieke kerk en geestelijken. Zelfs boeddhistische en hindoe monniken en zelfs atheïsten waren getuige van de ervaringen van Teresa Neumann. Ze kreeg al gauw de bijnaam van de bloedige maagd, de passiebloem van Konnersreuth. Gedurende haar verdere leven (36 jaar) at of dronk Teresa niets meer. Ze leefde van het bloed en het lichaam van "de Heer". Ze werd constant geobserveerd om haar te vangen als ze stiekem iets zou eten. Men heeft haar niet op een dergelijk iets kunnen betrappen.

Terwijl zij in staat van extase was, tengevolge van het Passie Lijden, ofwel omdat zij een hemels Bezoek van Jezus, Maria of een Heilige ontving, bleef Teresa zich bewust van haar omgeving. Van het moment van het Overlijden van Christus op het Kruis, was bij Teresa geen hartslag gedurende 45 minuten waarneembaar. Dokters die haar onderzochten stonden voor een compleet raadsel. Nadat 45 minuten voorbijgegaan waren, herstelde Teresa volledig en stond op van haar bed. 
Gedurende de periode van de kruisiging bloedde Teresa consequent alle wonden die beschreven staan in de Bijbel, openbaarden zich telkenmale bij Teresa.

Op sommige momenten, dat Teresa een verschijning kreeg van Jezus, huilde ze ook bloed. Het  stroomde overvloedig uit haar ogen. Van de gebeurtenissen werden niet alleen foto's maar ook filmopnamen gemaakt. Geen enkele andere stigmatist is zo intensief bestudeerd als Teresa Neumann.


Gedurende de tweede wereld oorlog waren zelfs de Nazi's bang voor Teresa. Zo hadden zij een vriend van Teresa (Dr Fritz Gerlich, een Katholieke jood)gevangen gezet en naar Dachau getransporteerd alwaar hij om kwam. De Gestapo was voornemens om ook Teresa op te pakken en gingen naar haar huis. Toen de Gestapo aan de deur kwam onderging Teresa op dat moment de extase van "de Passie van het Kruis". Nog terwijl zij in extase was sprong ze van haar bed en deed doordrenkt van het bloed de voordeur open. De Nazi's die dit zagen schrokken en vluchtten in paniek. Ze heeft nooit meer last gehad van soldaten of de Gestapo.


Toen de Nazi's in 1940 hun macht hadden gevestigd in Europa , had Teresa de ondergang van Hitler en zijn bewind reeds voorspeld. Toen de oorlog beëindigd was, bezochten duizenden Amerikanen Teresa, tot aan haar dood in 1962.
Nadat ze van Jezus zelf, op 18 september 1962 om 10:30 uur, de wonderbaarlijke communie van de Kerk van Christus ontving, er verscheen uit het niets een hosti op haar tong. Legde Teresa zich te ruste en ging heen. De parochie priester diende haar de laatste sacramenten toe na dit wonderbaarlijke gebeuren.

In de dagen na haar overlijden, kwamen duizenden naar Konnersreuth om te waken en Teresa een laatste eer te bewijzen. Het was warm in die dagen, er heerste een hittegolf. Desondanks bleef het lichaam van Teresa wonderbaarlijk goed. Het vertoonde geen tekenen van ontbinding nog trad er lijkstijfheid op. Ze zag eruit alsof ze sliep en ieder moment kon ontwaken. 

Doktoren onderzochten het lichaam en konden geen tekenen vinden die erop wezen dat het een lijk betrof (behalve dan dat er geen bloeddruk of hartslag was waar te nemen.
Men weet niet of het lichaam van Teresa heden ten dage nog in tact is. Er is nog geen opdracht gegeven om het lichaam op te graven (IHK van de zalig verklaring) om er relieken van te nemen. 
Meer dan 10000 mensen woonden de begrafenis van Teresa Neumann bij. Onder hen waren hooggeplaatste geestelijken en staatslieden.
Haar huis werd een Heiligdom ter herinering aan de interventie van St Therese Lisieux. 


De visie van de kerk:

Priesters, Bisschoppen en Kardinalen hebben bij herhaling blijk gegeven van het geloof in de authen ticiteit van de gebeurtenissen in Konnersreuth. Het d\regelmatig opdragen van de H Mis getuigt van het diepe geloof dat men heeft in de ervaringen en de boodschappen die Teresa Neumann op deze wijze doorgaf.
Het onderzoeksproces naar het leven van Teresa Neumann met het oog op uiteindelijke zalig/Heiligverklaring werd, door Bisschop Rudolf Graber van Regensburg geopend in 1971. 

Bisschop Gerhard Ludwig Müller van Regensburg heeft op 13 februari 2005 het proces voor de zaligverklaring van de Duitse mystica Therese Neumann von Konnersreuth geopend. 

Tijdens een plechtige eucharistieviering las de bisschop het "nihil obstat" van de Congregatie voor de Heiligverklaringen voor, waarmee groen licht wordt gegeven voor de opening van het proces. 
De Duitse mystica Therese Neumann werd vooral bekend dankzij haar stigmata "en het feit dat ze jarenlang alleen overleefde op de dagelijkse hostie", aldus Radio Vaticaan. 
Therese Neumann wordt vooral in haar geboorteplaats sterk vereerd. 

In het gebed bad hij om zaligspreking van Therese Neumann

Jezus, U kroon van alle Heiligheid. U doet in Uw kerk immer nieuwe Heiligen ontwaken. Wij bidden U, laat uw dienares Therese Neumann, wanneer het Uw Heilige 
wil is, tot eer van het altaar verheffen. Verhoor onze oorspraak met diep respect voor Uw Eucharistisch geschenk en geef ons het besef, dat wij via het kruis en lijden in ons leven mogen deelnemen aan Uw werk van verlossing. U leeft en heerst in alle eeuwigheid
Amen.


Na de viering in de Parochiekerk van Konnersreuth hield bisschop Müller een persconferentie waarin
het "Nihil obstat" werd toegelicht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

<< de bisschop bij het graf van Therese

 

Tijdens de persconferentie>>

 

terug naar boven

 

 

 

 

niets op deze pagina mag zonder uitdrukkelijke toestemming van Bedevaartweb, worden gekopieerd

of gebruikt worden voor andere publicatie doeleinden. Copyright by BEDEVAARTWEB©