Manilla, Fillipijnen 25 februari, 1986

 

Het jaar van grote gebeurtenissen in de Filippijnen is 1986. Het bewind van dictator Marcos verloor steeds meer zijn macht. Het volk kwam na jaren van onderdrukking in opstand tegen Marcos en zijn vazallen. Op 25 februari kwam het Leger in actie tegen het volk. Tanks probeerde de menigte uiteen te jagen. Mensen waren aan het bidden en lieten hun Rozenkrans zien. Plotseling verscheen een wonderschone vrouw aan hen. Haar ogen straalden en zij sprak de volgende woorden:

“Beste Soldaten, stop! Ga niet door met wat je nu doet. Doe mijn kinderen geen kwaad”.

 Toen de soldaten dit hoorden legden ze alles neer wat ze in hun handen hadden en klommen van hun tanks af. Ze sloten zich aan bij het volk. 

De aanleiding voor de onrust en protesten van het volk waren gelegen in het feit dat de door Marcos uitgeschreven verkiezingen op frauduleuze wijze door Marcos waren gewonnen. Feitelijk had hij verloren en de leider van de oppositie, Corazon Aquino was de eigenlijke winnaar. Dit wekte de woede op van het volk dat in opstand kwam.

 

Marcos zag maar een uitweg in de situatie en gaf opdracht om de opstand met alle middelen neer te slaan. Hij gaf zelfs opdracht om op de demonstranten te schieten. Om de klus te klaren werden zeer loyale elite eenheden met tanks ingezet.  Toen ze op het volk in wilde rijden gebeurde het wonder dat door vele soldaten werd bevestigd.

Een van de soldaten, een Marinier van Marcos garde, verklaarde het volgende:

 Toen we op het moment stonden om met onze tanks de mensen te verpletteren en het vuur op hen te openen, zag ik in de wolken het silhouet van een kruis. Een aantal zusters had eerder geprobeerd om ons op andere gedachten te brengen maar we waren vastberaden om onze orders uit te voeren en te gehoorzamen aan de wens van de president. Iedere opstandeling moest worden vernietigd. Opeens verscheen er een heel mooie vrouw . Een vrouw die leek op een zuster maar vele malen mooier was. Haar ogen straalden en ze sprak tot ons. Ze vroeg ons te stoppen en haar knideren geen kwaad te doen. We waren als versteend en konden niet anders dan haar gehoorzamen. We legden onze wapens neer, verlieten onze tanks en we voegden ons bij het volk.

 

Kardinaal Sin verklaarde dat veel van deze soldaten huilend bij hem kwamen met dit verhaal. Geen van hen sprak over de Heilige Maagd  maar over een wonderschone zuster die hen had geboden om te stoppen en op te houden. Het verbaasde mij enigszins dat zij spraken over een mooie zuster . Ik ken alle zusters in Manilla en daar onder is er geen die voldoet aan de beschrijving die de soldaten mij gaven. Ik ben er van overtuigd dat hier zonder twijfel de Heilige Maagd aan het werk is geweest.

Een extra bevestiging van zijn visie werd  de kardinaal gegeven  toen hij een ontmoeting had met de nog enige in leven zijnde zienster van Fatima.  Deze ontmoeting vond plaats kort voor de kardinaal  een persconferentie wilde geven over het gebeurde. Zuster Lucia, leeft teruggetrokken in een klooster (Tuy- Spanje) en is verstoken van alle vormen van media als kranten radio en televisie. Toch wist zij alles van de wonderbaarlijke gebeurtenis in Manilla. Ze vertelde dat Corazon Aquino een geschenk  van God was voor de Filippijnen en dat als de vrede bewaard zou blijven voor twee jaar of meer,  de Filippijnen een invloedrijke rol zou kunnen spelen bij het bekeren van China.