Dorsten 1940

Onze Lieve Vrouwe van Holsterhausen

Holsterhausen is een stadsdeel van Dorsten (Kreis Recklinghausen in het Duitse Ruhrgebied). Ten noorden van de rivier de Lippe verscheen Maria van Holsterhausen in de St. Antoniusstrasse ter hoogte van huisnummer 11. De eerste van dertien Hemelse Nederdalingen van de Moeder Gods had op 2 mei 1940 plaats, de laatste op 3 april 1954. In de loop der jaren worden verschillende visionairs genoemd in de Antoniusstrasse: Karl, Robert, Wilhelm, Mietze, Hilda, Norbert en Trude.

Op de kop af 33 jaar later, op vrijdag 3 april 1987 had de eerste appiratie van Onze Lieve Vrouw ter Staats in Amsterdam plaats. Er lijkt dus een zeker verband te bestaan tussen beide (niet kerkelijk goedgekeurde) verschijningsoorden. 

O. L. Vrouwe van Holsterhausen kondigde bij haar laatste verschijning in 1954 niet alleen haar eerstvolgende verschijning, 33 jaar later aan, maar ook dat haar meest geliefde afbeelding ('een icoon') uit 'het land waar zij vervolgt werd naar het vrije Holsterhausen' zou worden gebracht om daar 'in een nieuw te bouwen kerk' vereerd te worden. Bij voldoende verering zou de Heilige Maagd via dit icoon 'Grote Wonderen' verrichten.

De toenmalige pastoor van de Antoniuskerk verbood de zieners over de gebeurtenissen te spreken. Ook nadat in de nabijgelegen Ahornstrasse begin zestiger jaren een nieuw gebedshuis werd gebouwd en de eerste pastoor, niet op de hoogte van de verschijningen in de Antoniusstraat, een oud icoon van Maria meebracht naar de nieuwe kerk. Het icoon zou uit Rusland zijn gesmokkeld en het gelaat van Maria vertoonde volgens de zieners de grootst mogelijke overeenkomsten met dat van de verschijning in de Antoniusstrasse.

De bedevaart

Jaarlijks in het eerste weekend van september. Begin hoek Freiheitstrasse/Tannenstrasse naar de Ahornstrasse, dan naar kerk met icoon en via Op de Kuhlen naar de Antoniusstrasse, waar Maria werd waargenomen . Er wordt traditiegetrouw niet stilgestaan op de plek waar dit gebeurde (t/o huisnummer 11), maar doorgelopen naar de verder gelegen Antoniuskerk. Destijds verbood de pastoor op de verschijningsplek te bidden, en dit is altijd zo gebleven. De Ommegang wordt afgesloten met een bezoek aan het kerkhof van de Antoniuskerk met enkele zienersgraven.