Lofzang uit het getijdengebed
('s morgens)
Gezegend die de wereld schept,
de dag uit nacht tot leven wekt,
het licht der zon roept en de maan,
de sterren om op wacht te staan.
Gezegend die de aarde maakt,
de grenzen van de zee bewaakt,
ontluiken doet het jonge groen,
de kleurenpracht van elk seizoen.
Gezegend die een woonplaats maakt
voor wat beweegt en ademhaalt,
de dieren in het vrije veld,
de vogels in hun zingend spel.
Gezegend die de mensen roept
tot liefde, vruchtbaarheid en moed
om voor elkander te bestaan
in eerbied voor zijn grote Naam.
Gezegend zijt Gij om uw Woord
dat ons tot vrede heeft bekoord,
tot leven dat van lijden weet,
tot liefde die geen einde heeft.
Gezegend zijt Gij om de Geest
die van de aanvang is geweest:
de adem die ons gaande houdt,
ten einde toe in U behoudt.
