Pena de Francia

(Spanje)1429

Simon Vela geboren 04-09-1401 parijs, ouders Rolan en Barbara. Zijn ouders waren welgesteld maar hij verachtte rijkdom. Hij vond zijn heil in spirituele dingen. Toen hij 10 jaar oud was stuurde zijn ouders hem naar school om letterkunde en filosofie te studeren en hem zo voor te bereiden
op het priesterschap. Hij was echter niet bijster slim en de studie werd niet het succes. Toen zijn ouders hem dan adviseerde een vrouw te nemen en te trouwen, zag hij daar ook niets in. 
Hij deed een gelofte aan Maria zijn leven in het teken van liefdadigheid te stellen.
Toen zijn ouders en zizjn enige zuster stierven, gaf hij zijn hele erfenis weg aan de kerk, de armen en andere liefdadigdheids instellingen. Hij meldde zich aan om kamerjongen te worden in een franciscaner klooster in Parijs.

Hij bezocht de kerk regelmatig en bracht uren in gebed en meditatie door voor het altaar van de Heilige Maagd.

Zijn grootste zorg en vraag was om inspiratie en wat te doen om Maria te bekoren. Toen hij een keer weer volledig vervuld was van de spirituele schoonheid van de Moeder Gods, verloor hij zijn bewustzijn. Hij kreeg een antwoord op zijn vele gebeden. Een luide stem riep hem:
"Simon ontwaak!!, van nu af zul je Simon Vela genoemd worden. Ga naar Pena de Francia in het westen en je zult het heiligdom van de allerheiligste Maagd vinden".

De volgende dag vertelde hij aan vader Ortuno, pater gardiaan van het klooster, wat hij had meegemaakt. 
De wijze pater adviseerde hem er met niemand over te praten. Hij was bang dat het de stem van de verleiding was.
Een aantal dagen later was Simon wederom aan het bidden voor het altaar, toen hij weer de stem hoorde die hem zei naar Pena de Francia te gaan.
Overtuigd dat hij moest gaan vreog hij de pater gardiaan om de zegen over zijn reis die de stem hem had opgedragen.

Gedurende vijf jaar was hij onderweg naar de plaats die hem onbekend was en die hij niet vinden kon.
Toen hij op weg was terug naar Parijs, hoorde hij de stem weer die hem zei: 
"Simon geef niet op waar je aan begonnen bent, zoek verder en intensiveer je werken".
Hierdoor werd hij gesterkt en hervatte zijn zoektocht naar Pena de Francia.
Hij ging naar de kerk van Santiago de Galicia en terwijl hij de markt in salamanca voorbij ging, zag hij twee mannen, die aan het vechten waren. Een van hen was gewond en een menigte omringde hen. De ander riep, "heb ik mijn vijand gedood, dan zal ik vluchten naar Pena de Francia, waar zelfs de koning mij niet vinden zal.

Simon was overdonderd door hetgeen hij de man hoorde zeggen. Het bestond dus echt!
Eige tijd later was hij onderweg naar de kerk van St martinus. Hij ontmoette een koopman en vroeg hem waar de man vandaan kwam. De koopman antwoordde. Ik ben van Pena de Francia. Dit was de 2e keer in korte tijd dat Simon de naam hoorde noemen. Hij smeekte de man hem naar deze plaats te brengen maar de man weigerde om onbekende redenen dit te doen.

Simon volgde de weg die de man gekomen was en bereikte een huis genaamd San Martin de Castanar op14 mei 1434. Hij ging naar de kerk en na de viering vroeg hij aan een man of die hem kon vertellen waar Pena de francia lag. De man nam Simon mee naar een plek met uitzicht op enige afstand van de kerk.
Hij wees in de richting van een heuvel en vertelde dat daar het gezochte Pena de Francia lag.

Simon was dankbaar en berheugd en dankte God dat hij de plaats had gevonden. Hij ging wederom op pad en na een slopende, vermoeiende tocht kwam hij aan bij een steile rotsachtige heuvel. Zijn proviand was echter op en hij had honger gekregen. Door de klimtocht was hij verzwakt maar hij werd gesterkt door de gedachte dat God hem net voor niets deze tocht had laten maken. Het gelijk was geheel aan zijn zijde toen hij langs de weg een achterge
laten pakket met brood en een stuk vlees vond. Hij zocht een plek om de nacht door te brengen en vond een grot. In de grot bad hij tot hij door slaap werd overmand. 

De volgende morgen begon Simon al vroeg met de zoektocht naar het Heiligdom. Hij zocht naargeestig en voelde zich op  een gegeven moment alsof hij weer aan het begin van zijn zoektocht stond. Hij knielde en bad om kracht en moed.
Al spoedig hoorde hij weer de stem die hem zei: "Simon ontwaak en slaap niet!"

Bij het gloren van de volgende ochtend hervatte Simon zijn zoektocht vol bezieling. Op een afstand boven op een rots zag hij een plek die vervuld was van een intens licht. Zijn hart bonstte van opwinding en hij ging op weg naar die plek.
Teon hij op de plaats aankwam zag hij Maria met het kindje Jezus in haar armen gezeten op een gouden troon.
Hij knielde en bad met heel zijn hart en ziel. vervuld van een overweldigende vreugde sprak hij. "Oh Dame, de droom van mijn ziel, de inspiratie van man en vrouw! Mijn werk is nu vervuld. Ik heb ver gereisd om u te zoeken en de schoonheid van uw ogen te mogen aanschouwen.
Verlaat mij niet, neem mij onder Uw hoede.

Vol sympatie voor Simon antwoorde de Dame: "Simon, wees verheugd, je vasthoudendheid zal worden beloond. je droom is uitgekomen.
Je werk is nu klaar. Graaf op deze plaats en neem datgene je vind. Plaats het op deze plek. Jij bent het begonnen en anderen zullen het afmaken. Het zal worden gedaan omdat mijn Zoon het wenst". 

Op dat moment verdween de dame als sneeuw voor de zon.

Op die maandag in mei 1434 begon Simon met graven. Dezelfde stem als eerder sprak weer tot hem en zei hem:
"Doe dit zware werk niet alleen, vraag twee of meer mensen je te helpen." 
Duidelijk was dat dit was om het wonder van de verschijningen te bevestigen en alle twijfel weg te nemen.
Hij ging naar St. martin de Castanar en vroeg vijf mannen hem te helpen.
De mannen stemden in en dachten dat ze gingen graven naar een verborgen kostbare schat. Simon wees hen er op dat hetgeen ze naar op zoek waren veel meer waard was dan welk aards goed dan ook.
Op 19 mei 1434 vond het gezelschap, na het verwijderen van een zwaar rotsblok, het mooiste beeld van de Heilige Maagd met het kindje Jezus in haar armen.

Vrijwel direkt ontvingen de mannen de speciale genade van Maria.

• Simons Vela's hoofwond was spontaan genezen. 

• Het defect in het oog van Pascual Sanchez was verdwenen.

• Juan Fernandez was verlost van een maagprobleem waar hij al tien jaar aan leed.

• Antonio Fernandz die doof was kreeg zijn gehoor volledig terug.

• Benito Sanchez wiens vinger verlamd was, sinds zijn geboorte, genas volledig.

De wonderen die die dag gebeurde en de getuigenissen werden opgetekend en vastgelegd in een officieel dokument in het bijzijn van een notaris.het is bewaard in de archieven van San Martin de Castanar.

In tegenstelling tot wat men verwacht en wat sommige schrijver beweren, is de PenaFrancia devotie niet van franse aard. De devotie nam zijn aanvang na het vinden van het beeld op de heuvels van de Sierra de Francia, een lange Bergrug die loopt tussen twee spaanse provincies Salamanca en Caceres.
Een andere bijzonderheid is dat het beeld gevonden werd nabij Caceres maar het meest vereerd wordt de reproductie die in het aarstbisdom Caceres staat.

De Basiliek van PenaFrancia (spanje).

De bouw van de basiliek en het bijbehorende klooster werd gesponsord door de toenmalige Spaanse koning Juan II. Paus Martinus V (1417-1431) gaf de Benedictijnen toestemming om een klooster te bouwen en gaf hen het beheer over het heiligdom. Het Beeld staat nog altijd op de heuvel van Sierra de francia in Spanje. 

Een bijzonderheid is dat in de Fillipijnen (Naga City) nog een heiligdom staat dat is gewijd aan de Maagd van Pena de Francia. Hier hebben diverse wonderen plaatsgevonden op voorspraak van OLV van Pena de Francia.

terug naar boven

bron: penafrancia.net (fillipines)