In 1634 brak er een in Noorbeek en omgeving een veepest uit. De boeren vreesden voor hun vee en kwamen massaal naar de kerk van Noorbeek, om daar te bidden. De boeren beden tot de heilige St. Brigida* om de veepest te beëindigen. Hun gebeden werden verhoord en het vee was verlost.

[* St.Brigida : Patrones van de kerk in Noorbeek. Zij was een Ierse non, die veel met dieren omging en in de 4de eeuw leefde. Zij werd heilig verklaard en werd de beschermheilige van het gehoornd vee.]

Uit dank voor haar gebaar, spraken de boeren af, dat zij elk jaar een den zouden halen, ter ere van haar. Dit geschiede zo en wordt tot op de dag van vandaag nog steeds gedaan.

Het halen van de Sint Brigida-den is voor vele een traditie en een eeuwen oude belofte. Vele buitenstaander zouden het bijgeloof vinden of gewoon een toeristische attractie. Maar voor vele Noorbeekenaren, is het nog steeds een groot gedeelte van het geloof.

En dat het nog leeft onder de inwoners, is te merken. Iedereen spreekt met groot hart, over den-halen en vaak duiken er verhalen op, van vroeger en over de 'wonderen'. Want tijdens welk den-halen ooit, is er nog nooit iets misgegaan. Men gelooft, dat Sint Brigida over de hele intocht waakt en zo waarborgt, dat ieder jaar weer, een nieuwe den voor de kerk staat.

Twee weken na Pasen wordt zaterdag vroeg in de morgen de 'oude' den omgelaten. Ondertussen wordt in het bos een nieuwe boom uitgezocht. De kappers van de jonkheid beginnen onder genot van een drankje met het kappen van de boom. De eerste slagen worden overigens door de burgemeester en de pastoor gedaan. Nadat de boom luitkrakend ter aarde stort wordt deze ontdaan van de nodige takken.

Onderwijl vertrekt vanuit het dorp een stoet van rond de dertig paarden welke een Dennekar trekken. De paarden zijn mooi versierd.

Nadat kar en paard in het bos zijn gearriveerd wordt de den op de kar gelegd. Hierna vertrekt de stoet richting Noorbeek. Nadat de stoet langs de vele cafés het dorpsplein heeft bereikt zit de taak er voor de jonkheid op. Nu is het de taak aan de getrouwde inwoners van Noorbeek. Deze zullen de nieuwe den voor de kerk zetten.

Omdat men op een traditionele wijze de den binnenhaalt, worden nog steeds de oude ambachten uitgeoefend. Zo wordt het oliën (het smeren) van de wielen nog steeds op ambachtelijke wijze gedaan, waarbij deze functie zoveel mogelijk binnen de familie wordt gehouden.

Kort samengevat, denhalen is een traditie, waarbij veel komt kijken.

Bron: Den Halen meertensinstituut