In het jaar 340 werd Ambrosius te Trier uit Romeinse ouders geboren. Na het overlijden van hun vader, verhuisde het gezin naar Rome, waar Ambrosius zich voorbereidde op een ambtelijke loopbaan te Sirmium. In 370 werd hij prefect van de twee provincies Liguria en Aemilia met als standplaats Milaan. 

Toen hij zich in 374 in Milaan bevond, stierf de ariaanse bisschop Auxentius. De opvolging ging gepaard met onlusten en onrust. Ambrosius trad op als bemiddelaar en verzoener en werd, als catechumeen, door het volk tot bisschop van die stad gekozen en op 7 december gewijd. 

Ambrosius werd een beroemd predikant en de H.Augustinus werd door hem bekeerd en gedoopt. Hij schroomde niet zijn mond te openen ten opzichte van koningen en keizers. De moordenaar van keizer Gratianus, keizer Maximus, werd door Ambrosius aangespoord boete te doen. Toen deze dat weigerde werd, werd hij buiten de gemeenschap van de Kerk gesloten. Hij was een groot verdediger tegen het geloof van de Arianen en verzette zich tegen de eis van keizerin Justina die voor de Arianen kerken wilde hebben. Ambrosius heeft steeds geijverd voor de zuiverheid van het geloof, voor de goede zede, voor het kloosterleven en voor de eredienst. Hij dichtte Latijnse hymnen en voerde de beurtzang in. Tot de meest bekende behoort wel het "Te Deum".


De basiliek van Sint Ambrosius is een van de oudste en meest interessante middeleeuwse kerken van Milaan en Lombardije. De kerk is gebouwd in 379 in opdracht van St Ambrosius die destijd bisschop was. In 386 werd de kerk gewijd door Ambrosius die in 397 overleed.  St Ambrosius werd in de kerk naast St Gervasius en St Proasius begraven. De relieken zijn in een zijkapel van de kerk opgebaard. Van St Ambrosius is het zgn ongeschonden lichaam te zien. 

In 739 werd naast de kerk het Benedictijnerklooster gesticht. In de 9e eeuw werd een klokkentoren gebouwd. In de loop der eeuwen werd er steeds meer aangebouwd en verbouwd.