Kerk van OL vrouw van de Engelen (ND des Anges)

De oorspronkelijke kerk stond in het centrum van Collioure en was gewijd aan Maria deze werd verwoest. Een nieuwe kerk werd op enkele honderden meters afstand gebouwd in 1684. Aan het water springt deze
direkt in het oog. Het middenschip is Gotisch en wordt geflankeerd door een aantal kapellen t.w.:
de sacraments kapel (1700), de kapel van het kostbaar bloed (1708), St vincent (1714) St Elio (1718), St Lucia (1719)OLV van Lourdes en de Rozenkrans kapel(1902).

Ondanks vernieuwing is het 15e eeuwse karakter goed zichtbaar.

Het hoogaltaaris een kunstuk van de franse beeldhouwer Joseph Sunyer, destijds een van de belangrijkste in de Roussillon. Het altaar is geheel in stijl en overeenkomst met datgeen wat de omgeving van Collioure voortbrengt . Zo is het versierd met wijnranken en manden, zgn Acera welke overlopen van de vis. In de 17e eeuw was visserij erg belangrijk voor Collioure.

Het altaar telt drie verdiepingen met de afbeeldingen van o.m. de Heilige Petrus, die de beschermer van de vissers is. Natuurlijk ontbreekt de Heilige Maagd afgebeeld als Maria die ten Hemel wordt opgenomen, omdringd door engelen niet. Zijn is perslot van rekening de patrones
van Collioure
 

De Kapel /Hermitage ND de Consolation

Het gebergte van de pyreneen telt vele hermitages ofwel kluizen.

De Hermitage van OL vro9uwe van troost dateert uit 1496. Officieel heet het dat het gesticht zou zijn in de 17e eeuw echter uit archieven blijkt dat in 1496 al wordt gesproken van Maria Consolacio. De Hermitage is gebouwd op een oude Heidense offerplaats.

De kluizenaars in de 15e eeuw golden niet als geisoleerde geestelijken maar als toegankelijke lieden die door hun kennis en wijsheid een waardevolle plaats in de Catalaanse samenleving innamen.

Tot aan de Franse revolutie hadden de kluizenaars deze status en de revolutie had tot gevolg dat de kluizen, welke het predikaat staatseigendom kregen, werden gesloten.

 Een aantal jaren na de revolutie werden de wetten aangaande de kerk versoepeld en konden de kluizen in ere worden hersteld. In 1805 betrok een nieuwe kluizenaar de hermitage.

Deze was geen monnik maar een seculier die gekleed ging in een Catalaans uniform. In de jaren vijftig kwam er een eind toen de laatste kluizenaar niet meer werd vervangen.

De kapel van de Hermitage getuigt van de pelgrimages die mensen maakten. Diverse exvoto's wijzen hier op.

De hermitage is vanwege zijn ligging moeilijk te bereiken en behalve dan wanneer men beschikt over een terreinwagen, te voet te bezoeken.