Het Heiligdom van Onze Lieve Vrouw van Verviers, ook bekend onder de naam van de "Zwarte Madonna van de Recollecten" is sinds enkele eeuwen het middelpunt van en beroemde bedevaart. Men vereert er een beeld van twee meter hoogte, gemaakt van enkele op elkaar geplaatste blokken zandsteen. Vòòr de bouw van de huidige kapel stond het beeld in open lucht, in de voorgevel van de kerk van de Paters Minnebroeders Recollecten; dit beeld moest wel de blikken van de voorbijgangers trekken. Op zekere dag heeft de almachtige hand van God deze vereerde Beeltenis beroert. 

Het was 18 september 1692. Een geweldige aardbeving veroorzaakte ontzaglijke verwoestingen in verschillende landen. De streek waarvan Verviers 't middelpunt vormde werd kort op elkaar door twee hevige aardschokken getroffen, de eerste omstreeks 14:30uur en de tweede tegen 16:00uur. De verslagenheid was algemeen, de bevolking zocht zijn toevlucht op de straten en pleinen, aangezien de huizen niet meer veilig waren en vele reeds waren ingestort. Het plein der Recollecten was na enige ogenblikken vol mensen, die hun blik richtten naar de beeltenis der Moeder Gods. Maar hoe groot was niet de verbazing van de menigte. Het beeld van Onze Lieve Vrouw met Kind Jezus vertoonde zich niet meer in de houding die ze gewoon waren. 

Er had een verandering van houding plaats gevonden: 

1x klikken = vergroten, 2x klikken = verkleinen

1° De gezichten van de 2 beelden die zo juist nog naar het plein gericht waren zijn nu naar elkaar toegewend: het Kind Jezus heeft zich omgedraaid en schijnt haar blijkbaar in 't gelaat te schouwen, terwijl de bescheiden neergelaten ogen van de Moeder Gods schijnen te rusten op 't aan haar voeten samen gestroomd volk.

2° De voeten van het Jezus Kind bleven onveranderd op het voetstuk, terwijl het bovenlijf zich helemaal heeft gedraaid naar zijn Moeder in een schijnbaar zeer vreemde houding.

3° De hand van het Kind, welke een bol vasthield als symbool van de wereldbol; rust nu op de borst van zijn moeder. De rechterarm van het Kind welke opgeheven was om te zegenen, heeft zich gewend naar zijn moeder; en de linkere arm van O.L. Vrouw die de scepter vasthield, was naar de borst gebogen en heeft de rechterhand van het Kind Jezus vastgegrepen, als een duidelijk treffend symbool. Wat zonder twijfel betekend dat Maria het voorrecht bezit om de wrede arm van haar Zoon, gereed om de aarde te treffen, tegen te houden.

Dit zijn de geschiedkundige feiten: met grote stelligheid vastgelegd en gestaafd door verklaringen van honderden personen van goede naam en faam: deze verklaringen berusten in de openbare akten en notariële bescheidenheid van die tijd en zijn ook getekend door de burgemeester en wethouders: deze originele stukken berusten in de archieven van het gemeentehuis te Verviers. In 1697 liet Mgr. de Hinnisdael, bisschop van Luik, toe de plechtigheid van de mirakels te vieren. 

De bewijzen van deze wonderbare veranderingen zijn voorgelegd aan het oordeel van de Heilige Stoel. Na kennis van deze bewijzen heeft paus Clement XIIde door een omzendbrief van 3 december 1739, een volle aflaat verleend, te verdienen op 18 september, de dag waarop de wonderbare veranderingen hebben plaatsgehad. Op 19 december 1846 verleend paus Pius IXde een volle aflaat, een maal per jaar, te verdienen op de dag die men zelf kan uitkiezen. Vanaf het ogenblik waarop deze wonderbare gebeurtenissen hebben plaatsgehad, heeft zich rond het heiligdom en het wonderbeeld een buitengewone devotie tot de "Zwarte Madonna" ontwikkeld welke onverminderd tot op de huidige dag voortduurt. Buitengewone genezingen, talrijke gebedsverhoringen, verkregen door het aanroepen van Maria, voor haar wonderbeeld op afdoende wijze dat het vertrouwen van het Christen volk niet vergeefs is geweest. Nog andere feiten hadden plaats; omstreeks 1792 vielen de Fransen de streek binnen en sloten de Onze Lieve Vrouwkerk. Ondanks het verbod 
op de erediensten, kwamen nog vele gelovigen bidden voor het beeld van de Zwarte Maagd, waaronder een vrouw van Soumagne die zich enkel kon voortbewegen met behulp van haar krukken. Op een dag stond ze naar haar gebed op en realiseerde zich dat ze geen krukken meer nodig had. Dit mirakel deed al vlug de ronde en de bewoners van Verviers vroegen de heropening van Onze Lieve Vrouw van de Recollecten. 

Ze kregen de toestemming in 1804 maar helaas een brand verwoeste de hele kerk in 1810. Het beeld van de Heilige Maagd ontsnapt miraculeus aan de vlammen. Dankzij de gulheid van een aantal rijke families werd in 1816 gestart aan de nieuwbouw van de kerk om twee jaar later af te zijn. In 1842 werd de eerste pastoor aangesteld E.H. Meunier. En gaf de nodige impulsen zodat de Heilige Zwarte Maagd steeds groeide.
De Zwarte Maagd werd in opdracht van paus Leo XIII gekroond in 1892 onder de titel van "Moeder van Barmhartigheid". Door een besluit van 16 december 1904 heeft paus Pius de Xde verlof gegeven iedere dag de votief Mis van Maria op te dragen op het altaar van de wonderbare Madonna.

Om de zeven jaar op 18 september is er een groot Maria feest met processie te Verviers. Een noveen heeft er plaats op dezelfde datum van elk jaar.

Onze Lieve Vrouwe wordt aangeroepen voor een goede oogst en bij lichte kwalen.

Kort gebed tot Maria van Verviers.

Onze Lieve Vrouw der Recolecten,
Onze Lieve Vrouw ter Hulp,
Moeder van Barmhartigheid,
bid voor ons.
Amen

Bron en dank: Danny van Avermaete (tekst en fotos), Catho.be (foto)