Cotignac(Frankrijk)
Cotignac is een dorp gelegen in de Provence (zie kaartje). Sinds de 16e eeuw is het een bedevaartplaats die een belangrijke plaats inneemt in de geschiedenis van Frankrijk.
Net als Lourdes, Rue du Bac (Parijs),Pellevoisin, Garaison en Pontmain is Cotignac een goedgekeurde verschijningsplaats.
De geschiedenis van Cotignac kent twee verschijningen.
-
De verschijningen van Maria in 1519 aan de houthakker Jean de la Baume.
-
De verschijning van St Jozef in 1660 aan de jonge herder Gaspard Ricard.
De
verschijningen van Onze Lieve Vrouwe van Genade in Cotignac 10 en 11 augustus
1519
In
de tijd van eenheid en geloof, werd Europa bedreigd door een groot
gevaar in het
jaar 1519. De Provence was deel van het Franse koninkrijk onder Frans de 1e.
De bevolking was voor het overgrote deel christelijk
In die tijd waren
geloof, verantwoordelijkheid besef , hard werken en christen zijn gemeengoed.
Jammer genoeg was politiek Europa in beweging en
de religieuze wereld kende confrontaties van diverse aard. Twee jaar eerder had
Maarten Luther zijn 95 stellingen op de deur van de slotkerk in Dillenburg
gespijkerd. Ondanks zijn protesten verzekerde hij, Paus Leo X, dat hij trouw zou
blijven aan de kerk. Drie jaar later was heel Duitsland in beroering en de
reformatie in volle gang.
Onze Lieve
Vrouw komt om ons kracht te geven voordat het laatste oordeel komt.
Op 10 augustus 1519 ging een houthakker, Jean de la Baume een heuvel op genaamd de “Verdaille Heuvel”. Het was het begin van zijn werkdag en deze begon hij gewoonlijk met het gebed. Toen hij klaar was en op wilde staan zag hij een wolk. Vanuit deze wolk verscheen de Heilige Maagd met het kindje Jezus in haar armen. Ze was omringd door diverse Heiligen. Zo zag hij de H Bernardus van Clairvaux, de H Catharina (martelares) en de Aartsengel Michael. Maria stond met haar voeten op een halve maan en sprak tegen Jean.
“Ik ben de Maagd Maria. Ga naar de geestelijken en de consul van Cotignac en vraag hen uit Mijn naam, op deze plek, een kerk te bouwen. Laat de mensen in processie naar hier komen en ze zullen de giften van genade ontvangen.”
Hierop verdwenen Maria en haar metgezellen.
Jean was verbijsterd en twijfelde. Hij vroeg zich
af of hij zich dit alles had
verbeeld en wellicht hallucineerde. Hij
hield de boodschap voor zich en ging er niet mee naar de kerk of het
gemeentebestuur.
De volgende dag ging Jean op dezelfde heuvel
werken om hout te hakken. Wederom verscheen Maria en
ze herhaalde haar verzoek.
Deze keer was zijn twijfel weg en hij besloot om
Maria te gehoorzamen. Hij stopte met zijn bezigheden en ging direkt naar het
dorp.
Jean stond in het dorp bekend als een nuchtere
sobere maar standvastig mens die zich niet met onzinnige zaken inliet. Toen hij
zijn verhaal vertelde en het verzoek om het bouwen van de kerk bij de pastoor en
de burgemeester neerlegde, vond hij direkt gehoor en werd onvoorwaardelijk
geloofd.
Op
de plek van de verschijningen werd een kapel gebouwd. Al
gauw bleek dat deze te klein was en men besloot de kapel te vervangen door een
kerk met voldoende capaciteit. In 1537 werd de kerk voltooid. De bouwers van de
kerk kregen een wonderbaarlijk en bemoedigend teken.Op 14 september 1519 (feest
van de kruisverheffing) was het bouwen aan de nieuwe kerk begonnen. In processie
ging de gehele gemeenschap van Cotignac
(geestelijken burgers en ambtenaren voorop) naar de plaats van de
verschijningen. Hierna werd begonnen met het graven om de fundering te leggen
van de kerk. Tijdens de graaf werkzaamheden stuitten de werkers op een grote
hoeveelheid menselijke resten, spijkers, metaal dozen van ivoor en een bol van
fijn kristal. Men suggereerde dat het hier de overblijfselen van martelaren
betrof uit de Romeinse tijd, waarin vele christenen werden vervolgd. De Provence
werd tot het Christendom bekeerd in de 1e eeuw en de
vervolgingen stopten in 311NC. De kerkelijke analen vertellen dat toen de graven
werden blootgelegd, diverse zieke mensen op wonderbaarlijke wijze genezen werden.
Op 17 maart 1521 werden de genezingen officieel erkend en werden door Paus Leo X
privileges verleend aan het Heiligdom in de Provence.
Tekens
Mirakuleuze
tekens hebben enkel betekenis in de zin van en binnen het plan van Gods
leerproces. Ze dienen om ons terug te brengen naar de basis van het geloof en
zijn een deel van de evangelisatie. Ze blazen het sluimerende geloof nieuw leven
in. De tekenen rondom de verschijningen van Maria en het kindje Jezus waren
kenmerkend en specifiek voor Cotignac. De tekenen spraken in die tijd voor zich.
St Catherina, gemarteld in Egypte in de4e eeuw, wiens resten door
koning Lodewijk terug naar
Frankrijk waren gebracht, was een bijzonder populaire Heilige.
Jeanne
D’arc werd o.m. geinspireerd door de boodschappen van St Catharina (1431)in
Domremy la Pucelle. De Heilige Bernardus van Clairvaux
was eveneens een bijzonder populaire heilige. Zijn geschriften over Maria
zijn fameus en hij stond bekend in die tijd als de Doctor in Marialogie .
Na de verschijningen nam het aantal pelgrims zo snel toe
dat de lokale orde handhavers moeite hadden met het reguleren en
controleren van de grote hoeveelheden pelgrims die naar Cotignac kwamen. Velen
ontvingen, zoals Maria had beloofd, de genade van genezing of gebeds verhoring.
De archieven uit 1524 spreken over zgn
“Obriers” die het gebeuren op het heiligdom managen. De aanwezige
geestelijken werden overladen door de hoeveelheid werk die de pelgrims met zich
meebrachten dat deze “Obriers” een wezenlijk deel van het werk op zich namen
om de geestelijken te ontlasten. Gedurende 3 eeuwen werd de bedevaartplaats op
deze wijze geleid (tot aan de Revolutie).
Collectieve
genades
In
de archieven worden met name de zgn collectieve genades genoemd. Men moet
hierbij denken aan verzoeken van een complete gemeenschap. In 1522 richtte de
stad Aix zich tot Onze Lieve Vrouw
In
de archieven staat geschreven dat bij decreet van 24 december 1522 een
afvaardiging en obrier gezonden zullen worden om te bidden voor de stad. De
komst van de afvaardiging vloeide voort uit het feit dat Marseille, een aantal
maanden eerder, getroffen werd door de pest. Andere collectieve verzoeken tot
Onze Lieve Vrouw kwamen uit
Montfort, Brignoles, La Valette, Digne, Aubagne en andere steden. De redenen
waren divers.
Een koninklijk wonder
De
Franse koning Lodewijk XIII was getrouwd met Anna Maria van Habsburg. Doch hun
huwelijk bleef kinderloos. Broeder Fiacre kreeg een visioen waarin Maria hem zei
dat de koningin publiekelijk moest vragen aan het volk om drie novenen te
bidden. De eerste noveen moest gebeden worden in Cotignac, de tweede in Notre
Dame te Parijs.en de derde in het klooster van Notre Dame des Victoires. De
koningin bad tot Onze Lieve Vrouwe van Cotignac en mocht na 22 jaar eindelijk
zwanger worden.
Bijzonder
is dat twee jaar eerder er reeds een verschijning van Maria aan deze broeder had
plaatsgevonden. Hij mocht van zijn superieur niet spreken over de ervaring.
Zes dagen later. In zijn cel was hij in gebed verzonken toen hij afgeleid werd door het geluid van een huilende baby. Toen hij zijn ogen open deed, zag hij voor zich Maria. Ze hield in haar armen een kindje dat huilde.
“Wees niet bang Ik ben de Moeder Gods en deze baby is de prins welke God aan Frankrijk wil schenken”.
Maria verdween hierna en kwam even terug echter zonder woorden.Twee uur later kwam Maria terug maar nu zonder kind. Ze herhaalde het verzoek betreffende de drie novenen:
“Om te laten zien dat ik wens dat de koningin drie novenen bidden moet toon ik je het beeld dat zich bevindt in de Provence, het beeld van ND des Graces in Cotignac."
Hierop
informeerde hij zijn superieuren Broeder
Fiacre kende het dorp in de Provence niet en was ook niet bekend met de beelden
die had gezien.
Ook
zijn confraters waren nog nooit in Cotignac geweest. Er werden andere mensen
geraadpleegd die reeds een bedevaart naar Cotignac gemaakt hadden. Deze
bevestigden dat de beelden die broeder Fiacre had omschreven, volledig in
overeenstemming waren met de daadwerkelijke situatie in de Provence.
Op
5 november werden de getuigenissen op schrift gesteld en ondertekend door de
gehele orde van Augustijnen. Deze op schrift gestelde getuigenissen werden naar
Kardinaal Rouchefoucald gestuurd.
Deze
oordeelde dat het hier een zaak van nationaal belang betrof en lichtte de
koningin in. Ook de koning hoorde van het verzoek van Maria. Hij liet zich
overtuigen van de noodzaak om aan het verzoek gehoor te laten geven, op dringend
advies van de kardinaal.
Op
8 november 1637 was Fiacre, uit naam van de koningin, reeds begonnen met de drie
novenen Op 5 december, exact 9
maanden voor de geboorte van Lodewijk XIV, was hij hiermee klaar. Begin 1638
voelde de koningin het kind in haar buik bewegen. Ze vond dat ze broeder Fiacre
moest inlichten en ontbood hem in het Louvre. Hij was geraakt en verrast toen
hij tijdens de audientie de koningin voor hem zag knielen en hem dankte. Op last
van de koning werd Fiacre naar Cotignac gestuurd. Op speciaal verzoek werd aan
alle gezaghebbers in het land
bevolen dat aan de broeder alle gewenste diensten moesten worden verleend en dat
zijn welzijn en veiligheid van het grootste belang waren.
De gelofte van Lodewijk XII
Sedert
1635 was Frankrijk in oorlog met Spanje(bondgenoot van het habsburgse rijk) en
leed onder de militaire verliezen. Lodewijk XIII droeg het land op, en
verklaarde de toegewijdheid aan Maria. Op 10 februari 1638 werd deze (gelofte
van Lodewijk) bij wet bekrachtigd. Ieder jaar op 15 augustus (Maria ten hemel
opneming) zou dit gevierd worden.
Op
5 september 1638 werd de troonopvolger Lodewijk XIV geboren. Zijn bijnaam
“Louis Donnedieu” betekent het geschenk van God.
De verschijning van St Jozef in 1660 aan de jonge herder Gaspard Ricard
Het
beloofde een hete dag te worden. Eeen jonge herder uit Cotignac, Gaspard Ricard,
had zijn schapen gehoed. Om ongeveer 1uur in de middag was het moordend heet.
Moe en dorstig lag Gaspard op de rotsachtige grond toen hij ineens een grote man
naast zich zag staan.
De
man wees naar een groot rotsblok en sprak:
“Ie’u
sie’u Jouse; enevo-lou e be’uras”, wat betekent Ik ben Jozef til de steen
op en drink!.
De
rots was zwaar en kon niet door een man alleen worden opgetild en Gaspard
twijfelde. De man herhaalde zijn verzoek. Gaspard
liep naar de rots en verplaatste deze. Hij vond inderdaad vers water dat begon
te stromen. Hij dronk er gulzig van zo dorstig als hij was. Toen hij weer
opstond was de man verdwenen.
Hij
ging direkt terug naar het dorp en vertelde wat hem was overkomen. Nieuwsgierig
en vol ongeloof gingen de dorpelingen naar de plek waar volgens velen geen
druppel water kon zijn.
Aangekomen
troffen ze op de aangewezen plek een weeldig stromende bron
St
Jozef bracht licht in de kerk en in
Frankrijk
In
zijn brief van 14 februari 1971
schreef mgr Gilles Barthe:
Eenvoudiger
dan dit kan het niet. Water is het teken en zo essentieel in ons geloof van onze
vernieuwing en het nieuwe leven dat voor ons is gekomen in Christus lente . Hier
is de rol van St Jozef als
krachtige bemiddelaar. Jozef verenigd met de Maagd Maria in het eeuwige plan van
Goddelijke voorzienigheid waarin God geassocieerd wil worden met zijn vrouw in
het hart en gebed van ons Christenen, speciaal in het leven van de families.De
feiten zijn spekend en ondersteund door vele bronnen die goed bewaard zijn.
Net
las bij de verschijning van Maria werd er kort na de verschijning van St Jozef
besloten tot de bouw van een kapel en gezorgd dat bedevaarten in goede banen
werden geleid met instemming van de kerkelijke authoriteit. Het water uit de
bron werd door velen geput en gebruikt voor diverse aandoeningen. Vele
genezingen werden gemeld.
In 1663 werd een grote kerk gerealiseerd en gewijd. Deze kerk is het heiligdom van St Jozef dat men nu nog kan bezoeken.
Bijzondere
gebeurtenissen en tekens.
In
1662 worden diverse gebeurtenissen geregistreerd. Zo zou een man uit Avignon,
die kreupel was sinds zijn geboorte, genezen zijn en zijn krukken hebben
achtergelaten. Ook de Franse koning
Lodewijk XIV maakte een bedevaart naar de bron en wijdde het land en zijn
koningschap in het teken van St Jozef.
De
bron werd zo veelvuldig gebruikt dat men er versteld van stond dat deze
onuitputtelijk was.
De
St Jozefs-bron is er nog altijd en nog nimmer uitgedroogd.
