De eerste keren verschijnt de
Heilige Maagd boven een spoorwegviaduct, dus op een grote afstand van de vijf
kinderen; dit zijn Andrée en Gilberte Degeimbre 15 en 9 jaar oud en Fernande, Golberte en
Albert Voisin, 15 - 13 en 11 jaar oud. De Heilige Maagd behoudt hier een lang stilzwijgen.
Als zij verschijnt, worden de kinderen op de knieën gesmakt, dit gaat zeer hard, toch
vertonen hun knieën geen enkele verwonding.
De Heilige Maagd is meer dan dertig keer verschenen, de eerste keer op 19 nov. 1932 en de
laatste keer op 3 jan. 1933. Zoals bij de meeste verschijningen worden de kinderen niet
geloofd. De zusters van het pensionaat waartoe zij behoren, verbieden hen erover te praten
en verder willen de zusters er geen aandacht aan besteden.
Maar dan bij de vierde verschijning,
beweegt de Heilige Maagd zich naar het nieuwe gebouw van de zusters en blijft daar, onder
de takken van de meidoornhaag staan. Zij ontvouwt haar handen bij wijze van groet,
glimlacht en verdwijnt in het niets. De kinderen zijn niet intern en Moeder Overste
gebiedt hen, de volgende avond in huis te blijven. De kinderen gehoorzamen, maar brengen
die nacht door met huilen en bidden. De verschijningen hebben hier steeds in de avond
plaats, zodat veel mensen de verschijningen bijwonen. De eerste dagen schijnt de Heilige
Maagd, de kinderen op te wachten, daarna verschijnt de Heilige Maagd pas tijdens het
rozenkransgebed. Als de kinderen Haar zien, worden de stemmen hoger en vormen één
geluid. Een paar honderd personen bidden met de kinderen mee, temidden van een serene
stilte. De zusters die dit horen, vragen zich af wat hiervan te denken.
Onderhand houden zij zich stipt aan
de orders van de Deken: het hek blijft gesloten. Dan komt de 8e december, al in de
vroege morgen zijn er veel mensen in de kerk, waaronder duidelijke bekeringen. Een grote
mensenmenigte gaat ter communie. Na deze vroegmis is het een ware processie naar de
meidoornhaag. Er zijn bussen uit Brussel, Charleroi, Givet, Dinant, Mézière,
Namur, St. Hubert. Er hebben extra treinen gereden vanuit Dinant en de Ardennen. Om drie
uur 's middags is de plaats van de zusters stampvol, zo ook de straat. Agenten
bewaren de orde en het volk zingt: “Strek Uw gezegende hand uit over België”.
Bij de meidoornhaag is het één grote vuurzee van kaarsen.
Toch worden de hekken weer gesloten,
zij het met moeite, de kaarsen worden gedoofd en de agenten blijven patrouilleren op het
eigendom van de zusters, om te voorkomen dat men de barrière doorbreekt. Om 6 uur komen
de kinderen. Eén kreet weerklinkt: 'Zij is er!' Zij vallen allen tegelijk op de knieën,
bidden het Weesgegroet en vragen de Heilige Maagd te spreken. Geen woord, alleen een
glimlach. Dan bidden zij een rozenhoedje en de Helige Maagd blijft gedurende die tijd
zichtbaar.
Er zijn een aantal doktoren, die de kinderen willen observeren. De dokters zijn
unaniem van mening, dat het om een echte "Extase" gaat. De kinderen worden ook
ondervraagd, maar doe allen dezelfde uitspraken. Het is een streling voor oog en
oor om het jongste kind te zien en te horen vertellen, hoe zij de Heilige Maagd
beschrijft. Maar men begrijpt als de Heilige Maagd verschijnt, dat zij een opdracht heeft.
Pas op 21 december maakt zij zich bekend en zegt: "Ik ben de Onbevlekte Maagd."
Op 23 december: "Ik zou een kapel willen, zodat men hier ter bedevaart komt." Op
29 december hoort Fernande Haar zeggen: "Bid, bid veel!" Haar zusje Gilberte op
1 januari: "Bid altijd". Dan op 2 januari zegt zij: "Morgen zal Ik aan
ieder van u iets bijzonders vertellen".
3 Januari is de dag van het afscheid en een dag, die gekenmerkt blijft door de
belangrijkste mededelingen. Albert ontvangt een geheim, dat hij altijd heeft bewaard. Aan
zijn zusje Gilberte geeft de Heilige Maagd DE GROTE BELOFTE VAN BEAURAING:
“IK ZAL DE ZONDAARS BEKEREN”
En als om Haar macht bekend te maken, zegt Zij tegen Andrée:
“Ik ben de Koningin van de Hemel en de Moeder van God; bid
altijd”
Aan Fernande tenslotte, die bij deze verschijning niets waarnam en daarom langer door was
gegaan met bidden, tot haar zegt Maria:
“Houd je van Mijn Zoon?…Houd je van Mij? Offer je dan voor
Mij op!”
Allen horen zij Haar zeggen: 'Adieu!'
Tijdens de laatste verschijningen, vanaf 29 december zien de kinderen telkens tussen de
tot groet geopende armen: een in Lichtstralen gehuld Hart, dit is de reden waarom men
Maria hier noemt: “Moeder met het Gouden Hart.
“WEES BIJ ONS KONINGIN, WIJ BEHOREN U TOE"
