O.L.V. ter Staats
Een andere vrij onbekende Maria verschijning in de Amsterdamse Staatsliedenbuurt.


Het van Limburg Stirumplein

De muren van een heel huizenblok bij het Van Limburg-Stirumplein hingen vol met honderden ex-voto's. Deze huizen werden begin '88 afgebroken en daarmee verdewenen ook de ex-voto's. Ook verdwenen is het met aarde gevulde halve olievat, waar zovele kaarsen in gebrand werden en welke de precieze plaats van de verschijningen markeerde. Volgens sommigen het werk van de Gemeente Amsterdam, die weinig op heeft met Mariaverschijningen in wat geld als de allermoeilijkste buurt van de gemeente. Met het opschrijven van de verklaringen der visionairs heb ik geen enkele andere bedoeling dan zo duidelijk en objektief mogelijk informatie te verschaffen over de wezenlijke inhoud van de mededelingen die Onze Lieve Vrouw ter Staats deed. Zeker in het begin hadden de visionairs nog niet besloten over de inhoud der boodschappen van de verschijning te zwijgen. Dit gebeurde pas toen de belangstelling voor de gebeurtenissen buiten proporties groeiden. In een aantal gevallen stelden de visionairs er geen prijs op met naam te worden genoemd, omdat men over het algemeen weinig begrip en waardering heeft voor Mariaverschijningen. 

 

De eerste verschijning

Op vrijdag 3 april 1987 ca. 23:45 uur rechts naast het terras van cafe Tramlijn Begeerte aan het Van Limburg Stirumplein. Drie aanwezigen nemen iets iets waar wat zij omschrijven als "sterke rukwinden", waarna er een opvallende stilte viel en men plots een vreemde, groenachtige gloed waarnam, zo'n drie of vier meter rechts van de ingang van de koffieshop. In dit groene licht werd langzaam de gedaante van een vrouw zichtbaar, welke gekleed was in een rood soort cape, een groene hoofddoek en daaronder een geel gewaad. Ze was blootsvoets en ze "zweefde" op zo'n twee meter boven de grond. Het eerste wat de drie waarnemers dachten was dat dit onmogelijk was. Later opperde men het idee dat dit wel eens een laserprojectie kon zijn en liep men om een boog om de verschijning heen, zonder dat men een projectiepunt kon ontdekken. Vanuit de koffieshop kwamen nog meer mensen naar buiten, welke zich verbaasde over het gedrag van het drietal, zonder dat men echter iets waar bleek te nemen. Deze kregen echter een teken om naderbij te komen. Het gebeuren had hen echter beangstigd en men durfde niet dichterbij te komen, waarna de verschijning verdween. Men besloot hier met niemand over te praten en vertrok naar huis. Die nacht deed het drietal geen oog dicht en piekerde men over de gebeurtenissen. De volgende ochtend trof men elkaar weer in Tramlijn Begeerte. Hoewel men die nacht geen oog had dichtgedaan, was men bijzonder vrolijk en uitgerust, zonder dat men zelf eigenlijk begreep.

De tweede verschijning

Op vrijdag 1 mei 1987 23.40 uur op het Van Limburg Stirumplein te Amsterdam. Direct tijdens of na de verschijning op deze dag ontspringt er in de kelder van Tramlijn Begeerte op wonderbaarlijke wijze een bron. De eigenaresse van etablissement Tramlijn Begeerte, Jenny Bento, dacht in eerste instantie met een lekkage te doen te hebben. Ze riep zowel gemeentewerken als een loodgieter op. Men dacht in eerste instantie met een ordinaire lekkage te doen te hebben. Na uitgebreid onderzoek konden die de reden van het overvloedig opwellende water niet ontdekken. Uiteindelijk zou dit er toe leiden dat er in de kelder van Tramlijn Begeerte een soort opvangbak zou worden gemetseld. Op deze vrijdag de 1e mei zien de- zelfde personen opnieuw de verschijning, evenals Hans V., 33 jaar, geboren in Eindhoven en woonachtig in de Bijlmer te Amsterdam.

De derde verschijning

Op vrijdag 5 juni 1987, ca 23:30 uur op het Van Limburg Stirumplein te Amsterdam. Voor de ogen van zo'n tien mensen treed het verschijnsel van het groene licht op. Drie hiervan zien opnieuw de Vrouwe zoals in de allereerste verklaring beschreven. Alle aanwezigen maken naast het lichtspel ook melding van een geurverschijnsel, welke door sommigen als "van fresia's of seringen" wordt omschreven. 

De vierde verschijning

Van woensdag 28 oktober 1987 22.30 uur op het Van Limburg Stirumplein te Amsterdam. [Op deze dag in 1959 werd Johannes XXIII tot paus gekozen]. Ongeveer 50 mensen zijn aanwezig op het Van Limburg Stirumplein. Diverse mensen, maar niet allen zien de verschijning van het groene licht. De drie 'vaste' visionairs spreken opnieuw met de Heilige Maagd Maria, hoewel ze een ieder weigeren te woord te staan of een verklaring af te leggen. Gedurende de gebeurtenis zwelt het aantal nieuwsgierigen aan tot, ruw geschat, zo'n kleine tweehonderd personen. Het terras is al vanaf de vroege ochtend bezet door mensen die een goed uitzicht op de gebeurtenissen willen hebben. Op maandag, vier dagen na de verschijning, laat de actiegroep met de naam "Maria de buurt uit" voor het eerst van zich horen. Typerend voor deze groepering is dat dit middels een (handgeschreven doch gefotokopieerd) persbericht aan het Communistische dagblad De Waarheid gebeurde.

De vijfde verschijning

Van vrijdag 12 februari 1988 23.15 uur op het Van Limburg Stirumplein te Amsterdam. [Op deze datum werd in 1922 Pius XI tot paus gekozen]. In de Telegraaf van 6 november 1987 wordt een oproep geplaatst om naar de verschijningsplaats te komen om de rozenkrans te komen bidden. Al lang voor het uur der verschijning worden er kaarsen ontstoken op de verschijningsplaats, gemarkeerd door een halve oliedrum, gevuld met aarde en waarin een stuk olijfhout afkomstig is uit de Gethsemane, de Hof der Olijven te Jeruzalem is geplaatst. Het gras wat in de oliedrum groeit, zal door de vele kaarsen zwartgeblakerd worden. Omstreeks 23.15 uur hebben zich tientallen gelovigen en nieuwsgierigen zich rond de verschijningsplaats geschaard. Waaronder een groep vrouwen (nonnen in burgerkleding?) die in het Latijns het Weesgegroet bidden. Veel aanwezigen nemen het van eerdere verschijningen bekende groene schijnsel waar. Er worden zelfs foto's van de gebeurtenis genomen waarop de groene gloed die de Heilige Maagd omgeeft duidelijk waarneembaar is.

Nawoord

Een bezoek aan cafe Tramlijn Begeerte is zeker de moeite waard, achterin het cafe is een bepaalde warmte waarneembaar. De bron bevindt zich in de kelder maar is helaas niet voor pelgrims toegankelijk!

terug naar boven